Przebodźcowanie to błędny proces myślowy

Przeglądając podsumowanie miesiąca w Obsidianie spostrzegłem kilka ciekawych zależności kontekstowych nad którymi obecnie się skupiam. Przebodźcowanie to między innymi jedna z nich. Poniżej kilka zapisków z dziennika:

To był naprawdę dobry tydzień, przełamałeś kolejne bariery. Pokazałeś, że strach Tobą nie kieruje, jest w Tobie, akceptujesz go jako instynkt, jednak nie ma on nad Toba kontroli. Przyznajesz się przed sobą, że możesz popełnić błąd, że możesz czegoś nie wiedzieć. To jest ok.
Emituj dobrą energię, dostrzegaj możliwości i obserwuj czy nie wpadasz w destrukcyjne procesy myślowe. One są i będą, walczą o twoją uwagę każdego dnia, chcą przejąć kontrolę, abyś nadał im swoją energię.

Gdy ktoś Tobie odmówi, nie będzie się w czymś zgadzał to nie odpowiadaj DLACZEGO? Tylko powiedz, że ROZUMIESZ! Jak możemy to rozwiązać, czy są szanse na jakieś porozumienie? Po prostu SZUKAJ ROZWIĄZAŃ.
Po przez próbowanie masz od razu odzew z rzeczywistości. Nie żyjesz w iluzji. Druga sprawa to wybór. Podejmując decyzję, działasz, wprawiasz w ruch myśl. Decyzja to zmiana, następują po niej konsekwencje. Poznajesz siebie, weryfikujesz swoje założenia. Możesz odczuwać radość, szczęście, że pokonałeś strach, przekroczyłeś jakąś granicę. Jednak z drugiej strony jest też rozczarowanie, zawód, inny wynik od zakładanego. Ten dualizm jednocześnie uczy, coś zdobywam, ale też coś tracę lub poświęcam.

Dlatego czasami tworzę mechanizmy obronne w postaci nie podejmowania decyzji, albo zrobienia czegoś i ucieczki. Strach przed nieznaną konsekwencją. Nie samo podjęcie decyzji, lecz dalsze realizacja bez przewidywalnego scenariusza.
To wszystko są wybory. Decyzje, które kształtują twoje myśli, to co odczuwasz. Z każdą decyzją i wyborem wiążę się nie tylko korzyść, lecz możliwość odrzucenia. To co najbardziej boli to rozczarowanie.

Warto wiedzieć, że jest to naturalny czynnik podejmowania prób. Odrzucenie przez osobę, z którą zaangażowałeś się w relację. Odrzucenie twojej oferty przez firmę. Odrzucenie kontraktu z powodu nie spełnienia wymagań.
To naturalny proces każdej decyzji. Może być tak, że po przez takie odrzucenie, bardziej świadomie się zaangażujesz, nie zdecydujesz się na trwanie w relacji, ponieważ nie masz innego wyboru. Późniejszy wybór okaże się trafniejszy. Nie otrzymasz oferty, jednak następna okaże się bardziej korzystna.

Model podejmowania decyzji

W ostatnim czasie buduje w systemie MESA model podejmowania decyzji. Dlatego widzę, że w kontekstach ostatnich tygodni przewijają się takie pojęcia jak wybór, decyzja, konsekwencje. W obecnej erze informacji wybór spośród tylu opcji utrudnia podjęcie decyzji. Można powiedzieć, że to przebodźcowanie, natłok myśli skutecznie zakłóca wewnętrzne procesy myślowe. Precyzując kontekst to pewien obszar w umyśle lub określona kategoria aktywności. Chcę, żebyś wiedział, że wiele ludzi rozumie koncepcję tylko na gruncie jednej dziedziny. Natomiast z jakiegoś powodu nie rozpoznaje sytuacji poza kontekstami, które zwykle znajdują się na wyciągnięcie ręki. A zatem w czym rzecz? Otóż ta przypadłoś, która nie pozwala nam rozpoznać tej samej koncepcji w innym kontekście jest normalna. Po prostu, przebodźcowanie daje nam się zwieść najbardziej zewnętrznej warstwie rzeczywistości, opakowaniu, nowej formie.

Przykład: staram się prowadzić aktywny tryb życia, z zapartym tchem ćwiczę na siłowni, przygotowuje się itd. Natomiast, gdy znajduje sie w galerii handlowej, w wysokich budynkach to korzystam z ruchomych schodów, jeżdżę windami. Jadę do sklepu, mimo, że mógłbym spokojnie się przespacerować. Nie chcę dalej mnożyć przykładów, istotne jest uświadomienie sobie do czego prowadzi nas przebodźcowanie. Dlatego buduje model podejmowania decyzji, który pomaga wyjść z natłoku myśli, uczynić nawyki i działania bardziej spójnymi, a decyzje skutecznymi. Jego części składowe to:

1) I WYBÓR – (pojawienie się opcji).

2) ANALIZA SZYBKA.

3) I DECYZJA – (krótkoterminowa).

4) II WYBÓR – (pojawienie się wątpliwości).

5) ANALIZA WOLNA.

6) II DECYZJA – (długoterminowa).

7) KONSEKWENCJE/ASYMETRIE.

Korzystanie z całego mózgu

W modelu podejmowania decyzji siłą jest korzystanie z całej gamy możliwości jakie daję nam mózg. Wykorzystujemy zarówno inteligencję poznawczą do analizy różnych spraw, logicznego myślenia oraz pisania. A także inteligencję emocjonalną dzięki której możemy myśleć abstrakcyjnie, kierować swoją intuicją , a także rozpoznawać emocje i wykorzystywać potencjał emocji w działaniu i myśleniu.

Dodatkowo trzecim elementem, jest podświadomość, która jest magazynem pamięci, w którym zakodowane zostały programy. Źródła naukowe mówią, że znajduje się ona w gadzim mózgu, czyli najstarszej ewaluacyjnej jego części. Działa według tego, co zostało w nią wgrane i nauczone. Według naukowców, podświadomy umysł działa przez 95% czasu w ciągu dnia, gdzie świadomy tylko przez 5 %. Podświadomość nie zna innego czasu jak teraz. Według badań neuropsychologów nasza świadomość jest czynna tylko przed 5% dnia, ponieważ odpływa w przeszłość lub w przyszłość.

W modelu podejmowania decyzji percepcja otoczenia jest bardzo ważnym elementem procesu myślenia. To tu są wszystkie potrzebne informacje. Jeżeli zaniedbamy ten moment w myśleniu to popadniemy w któryś ze znanych sobie wzorców.

Proces myślowy

Model podejmowania decyzji uczy mnie tzw. Procesu myślowego, który jest w moim top dobrych nawyków. Celem procesu myślowego jest:

Dostrzegać niezgodność pomiędzy swoimi zachowaniami i przekonaniami, by odkryć jak sobie radzić z bólem i złością, po to aby pomagały, a nie szkodziły.
Wiedzieć kiedy zrezygnować z świadomych wysiłków służących rozwiązywaniu zadania i pozwolić pracować podświadomości.
Pozwolić sobie przestać świadomie myśleć, a bardziej wykorzystać uczucia i intuicję (nieświadomą percepcję i integrację w procesie łączenia danych).

Paradoks polega na tym, że natura złożyła na nas wielką odpowiedzialność: dała możliwość zwiększania lub zmniejszania strumienia świadomości. Mam możliwość myślenia i niemyślenia. Mogę zdecydować, czy dane zachowanie jest racjonalne, moralne i mądre, a potem odciąć się od świadomości i zachować się inaczej. To właśnie jest zaletą systemów otwartych, które stosuje w swoim systemie MESA (Management Emotions Self Action).

Metoda sztangi

A zatem ta dualistyczna strategia świetnie współgra z metodą sztangi Nassima Taleba, który opisują ja w Antykruchości:

Sztangą jest każda dualistyczna strategia złożona z skrajności, pozbawiona demoralizujących rozwiązań pośrednich.
Czyste działanie, potem czysta refleksja . Pracuj intensywnie przez jakiś okres czasu, a potem nie rób nic. Wracasz, kiedy z niecierpliwością chcesz zacząć znowu.
Sztanga treningowa czyli bardzo intensywny trening na maksymalnych obciążeniach przeplatany spacerami oraz mniej intensywniejszymi treningami.
Podejście do pisania u mnie jest to kategoria #myśli jako eseje, rozmyślania, filozofia natomiast kategoria #modelmesa to teksty bardziej techniczne, precyzyjne, praktyczne.
Zrób cos szalonego i bądź racjonalny w poważnych sprawach. Idź na koncert symfoniczny, idź na koncert rockowy i strać głos. Czytaj literaturę lekką, ale i technicznie zaawansowaną.

Reasumując przebodźcowanie prowadzi do komplikacji, a komplikacje prowadzą do multiplikatywnych łańcuchów niespodziewanych skutków. W takim przypadku pojawia się brak przejrzystości. Reakcja jest szybka i przełączam się pomiędzy jedną informacją, a drugą, myśląc, że jest w tym jakiś porządek.

Dla mnie jest to walka i ciągłe zmaganie się z rzeczywistością. Nawet unikając walki wiem, że ona mnie znajdzie. Istotą jest aby kolejne porażki przynosiły mniej szkód! Wyzwaniem i celem jest robić mniej, a mniej oznacza więcej i zwykle jest skuteczniejsze. Jednocześnie chcę, aby to mniej było intensywne, bo intensywne życie pełne dokonań jest lepsze, niż spokojne życie pełne wszystkiego. Dlatego zmagania z rzeczywistością dają po prostu wewnętrzną siłę do działania!