System informacyjny MESA

System informacyjny MESA opiera się na Obsidianie, którego celem jest odnajdywanie podstawowych konceptów, a potem nadawanie im bogatego znaczenia. Fakt łączenia tego w różne iteracje, że wszystkimi innymi notatkami tworzy integrację myśli. Notatki, które się w nim znajdują są źródłem informacji. Inaczej mówiąc notatka to pewna ilość informacji, która informuje mnie np. w przyszłości, gdy o czymś zapomniałem jaki był jej cel lub koncept. A następnie wchodząc w interakcje z nią wykorzystuje zawarte w niej informacje, a zmienić coś w świecie, aby zmienić/rozpocząć działanie.

Poznając świat, czytając, ucząc się poszerzam własne słownictwo, w następstwie poszerzam również horyzonty swojego myślenia. Tworzę łatwiej sieć powiązań oraz jednocześnie definiuje w jaki sposób chcę ustrukturyzować rzeczywistość, czyli uchwycić to co jest najistotniejsze w danej myśli dla mnie. System informacyjny MESA pomaga mi tworzyć koncepcyjne modele, które nazywam wzorcami. Wzorzec to konkretny fragment rzeczywistości, który jest dynamiczny i otwarty tak jak cała struktura systemu w modelu MESA. Warto uzmysłowić sobie że poza tym fragmentem istnieje wiele danych, meta danych na które nie zwracam uwagi. Mogą one pojawić się w przyszłości, jednak nie muszą, ponieważ wzorzec to najlepsza z dostępnych opcji w obecnej chwili. Kolejna istotną cechą jest unikatowość, która pozwala mi z wszystkich innych fragmentów informacji np. z wniosków z książki wyciągnąć tą jedną konkretną myśl, a resztę pominąć.

3 składowe systemu informacyjnego MESA

Reprezentacja:

Gdy mam myśl w głowie to umieszczam ją w obsidianie (zintegrowanym środowisku myślenia). Ta myśl już nie jest taka sama, nie przedstawiam tej myśli dwa razy w ten sam sposób, określiłem już dla niej konkretną reprezentację. Reprezentacja to myśl/słowo, które służy do opisu obiektu w prawdziwym świecie. Inaczej mówiąc jej sens w świecie. Ponadto reprezentacja to jakaś skala. Nie zastanawiam się nad pojęciem rower. Rower to rower. Pojęcie to operuje w jakiejś skali. Każdy z nas dysponuje różnymi skalami, dlatego reprezentacje są przeważnie niedokładne i nie takie same dla wszystkich.

Informacja:

W procesie myślenia pozwalam myśleniu kształtować informację. W efekcie dostarczam odpowiednie mapy do reprezentacji myśli. Celem tego procesu jest zmniejszanie niepewności oraz uzyskanie spójnego komunikatu.

Działanie:

Polega na manipulowaniu i przesuwaniu informacją wokół różnych obszarów tematycznych, określonych kontekstów i kwestii. To tutaj operuje na sieci powiązań, destylując informacje, które prowadzą do najlepszych wzorców.

Błąd klasyfikacji

Błąd klasyfikacji polega na tym, że kiedy przedstawiamy rzeczy w systemach informacyjnych z góry ustalamy gdzie dana rzecz się znajduje: folder główny, podfolder itd. Natomiast w przypadku Obsidianu główna struktura opiera się o tagi i linkowanie. Wtedy nie mamy do czynienia z nadrzędną klasyfikacją. Nadrzędna klasyfikacja polega na tym, że ciągle musimy przez taką strukturę przechodzić, aby znaleźć, potrzebną część z jakiegoś innego fragmentu. Powoduje to obciążanie systemu oraz zdolności poznawczych. W rzeczywistości tracimy część atrybutów obserwacji, ponieważ zbyt wcześnie zaczynamy tworzyć strukturę.

Analiza jakościowa i zarządzanie wiedzą w systemie MESA

Celem Obsidianu i jednocześnie procesu notowania jest analiza jakościowa oraz skuteczne zarządzanie wiedzą, które ma mi pomóc osiągnąć określony cel. Każdy przejaw aktywności i działania w systemie informacyjnym MESA ma charakter interdyscyplinarny. Mogę notować dla późniejszych pomysłów, tworzyć porozrzucane atomowe notatki, żeby potem je zorganizować i uporządkować, dopasować rzeczy do siebie. Usuwać w procesie eliminacji to co jest nieważne, dzięki czemu moje myślenie staje się przejrzyste, a przy okazji wypracowuje dobre zarządzanie swoimi pomysłami.

Jak już wcześniej wspomniałem klasyfikacja jest trudna, ponieważ myślenie też jest trudne. Problemem jest kwestia majstrowania i dopasowywania rzeczy do naszego konceptu. Paradoks polega na tym, że możemy więcej czasu spędzić na samym łączeniu niż na prawidłowym myśleniu. Zaletą połączeń (linkowania) w Obsidianie jest to, że otrzymujemy skuteczne podpowiedzi, które pomagają nam rozwiązać jakiś problem lub wyzwanie oraz tworzyć innowacyjne idee, pomysły, które nie muszą być zupełnie nowymi gigantycznymi odkryciami. Ten niekontrolowany łańcuch zdarzeń tworzy się pomiędzy myślą, a faktycznym rozwiązaniem/zastosowaniem. Najważniejsze, aby cel który chcesz osiągnąć prowadził do wewnętrznej integralności, a jego konsekwencje przynosiły satysfakcję i skuteczne rozwiązania problemów.

Odwrotna inżynieria

System informacyjny MESA działa dwukierunkowo, a zatem wykorzystuje koncept odwrotnej inżynierii. Polega to na tym, że tworzę notatki bez powiązań, bez konkretnego kierunku, jako zbiór informacji (zasób wiedzy). Mogę stworzyć z tych informacji projekt lub też podjąć działanie wstecz ukazując esencję, czyli wspomniany wzorzec. Jest to działanie dwukierunkowe:

1) Dążyć/tworzyć ogólny wzorzec z pomniejszych luźnych notatek i porozrzucanych części (synteza);

2) Z ogólnych rozległych notatek i powiązań tworzyć/wydestylować szczegółowy wzorzec (analiza).

Myślenie lateralne

Świadomość wyłania się ze zintegrowanych informacji. Doznania których w danym momencie jesteśmy świadomi, tworzą zorganizowaną całość. W teorii percepcji Gestalt jest to figura wyłoniona z tła poprzez świadomą uwagę. Łączenie informacji za pomocą linkowania jest procesem innym niż Gestalt. Wyłaniam osobną idee, która nie pochodzi bezpośrednio z informacji. Koncept ten jest zbieżny z myśleniem lateralnym. „Myślenie lateralne to zdolność tworzenia pozornie nie istniejących połączeń, zdolność patrzenia na rzeczy z różnych stron. To szukanie alternatywnych podejść, zanim znajdziemy rozwiązanie. Myślenie lateralne pozwala na świadomą rezygnację z gotowych rozwiązań, na rzecz dążenia do znalezienia bardziej optymalnych.”

W trakcie procesu myślenia lateralnego przechodzę do myślenia wertykalnego, w którym mogę swobodnie tworzyć wzorce. Dzięki temu unikam pułapki wzorca, jakim jest ślepe akceptowanie tylko jednego rozwiązania. System informacyjny MESA pomaga mi swobodnie lawirować od wygodnego myślenia jednotorowego (niekoniecznie najlepszego rozwiązania) do bardziej złożonego myślenia wielotorowego (znalezienie lepszego rozwiązania).

Triangulacja

W Obsidianie, który jest źródłem danych w modelu MESA linkowanie działa w oparciu o triangulacje w kontekście przestrzennym. Triangulacja to proces określenia położenia punktu, po przez poznanie kilku innych punktów. Włączając graf generujemy wiele takich powiązań, wtedy pojawiają się nieoczekiwane interakcje. Proces ten jest zbieżny z mechanizmami psychologicznymi występującymi w naszych umysłach, dzięki czemu możemy okiełznać poczucie przestrzennego kontekstu między poszczególnymi ideami. Wykorzystując zależność kontekstową nie dajemy się zwieść najbardziej zewnętrznej warstwie rzeczywistości. To z kolei zachęca do myślenia lateralnego i metaforycznego. W efekcie rozwijamy unikalne perspektywy oraz możemy generować celne spostrzeżenia na styku nieoczekiwanych połączeń.

Metodologia myślenia

System informacyjny MESA stosuje metodologie myślenia, która polega na poruszaniu się po linkach i nawigowaniu po strukturach (jak neurony w mózgu). Jest aktywnym procesem łączenia. Dzięki temu ćwiczę intuicję za pomocą podświadomych powtórzeń, analogicznie do powtarzania zachowań w budowaniu nawyków. Proces poruszania się tam i z powrotem daje mi potrzebne informacje, jednak w ostateczności otrzymuje niekoniecznie to co chciałem lub zakładałem. Takie myślenie jednocześnie krytyczne i twórcze, które generuje kolejne poziomy, prowadzi mnie do tworzenia sensu, co z kolei prowadzi do cennych informacji, a następnie do unikalnych perspektyw. Kluczem są spostrzeżenia, które są generowane na skrzyżowaniu nieoczekiwanych lub nieoczywistych pomysłów. Czasami zastanawiam się, czy tworząc notatki lub wnioski z książek tak naprawdę tylko coś przepisuje? Odpowiedź dla mnie jest prosta: zabawa kolejną iteracją, skupienie się na koncepcji tworzenia, a innym razem refaktorowanie niesamowicie nie tylko rozwinęło zdolności poznawcze oraz procesy myślowe, ale także zwiększyło produktywność i szybkość znajdowania rozwiązań.

Prezentacja informacji

Kolejnym krokiem jest stworzenie ciekawej prezentacji informacji. Tworzę gotowy skarbiec, w moim systemie MESA jest to wcześniej wspomniany wzorzec. Wzorce konfrontowane są z innymi ludźmi, najlepiej podczas dyskusji, która może obalić tezy lub też rozbudować wzorzec o nowe kierunki, kolejne poziomy.

Dyskusja tworzy pole do weryfikacji i ewentualne rozbudowywanie opcji, możliwości. Wzorzec w momencie publikacji jest moim najlepszy tokiem rozumowania. Publikując wzorzec pokazuje strukturę w jaki sposób doszedłem do wniosku, odbiorca może dojść do innych wniosków, wtedy mogę zastosować korektę, a dzięki temu poprawić swój proces myślowy. Początkowo buduje wzorce dla samego siebie oraz rozwiązuje swoje problemy. Następnie budując model/system/narzędzie, tworzę przestrzeń, z której mogą korzystać inni. Opcyjność systemu MESA uwspólniania na inną perspektywę w efekcie przynosząc skuteczne rozwiązania.

Spis artykułów, dotyczących Management Emotions Self Action:

Art.1 Model MESA – Definicje systemu.

Art.2 Model MESA – Cel i założenia w głównych modułach.

Art.3 Model MESA – Zarządzanie jako sztuka osiągania rezultatów.

Art.4 Model MESA – Zarządzanie Emocjami – 1 moduł.

Art.5 Model MESA – Zarządzanie Sobą – 2 moduł.

Art.6 Model MESA – Zarządzanie Działaniami – 3 moduł.

Art.7 Model MESA – Triada Zarządzania Emocjami, Sobą i Działaniami.

Art.8 Model MESA – 8 koncepcji skutecznego działania.