#3 – ZS – Moduł nr 2

#3 – ZS – Moduł nr 2

Zarządzanie Sobą (#ZS) jest drugim modułem z trzech, na którym opracowałem system MESA© Składają się na niego trzy źródła: wartości, talenty, wywieranie wpływu, które dobrze zaimplementowane dają nam drugą siłę jaką jest Siła Bycia Sobą(IP).


Zatem pierwsze pytanie, czy nie zastanawiałeś się, czy decyzje, które podejmujesz oraz jak reagujesz na określone sytuacje są „Twoje” czy narzucasz sobie ich obraz, który jest zapożyczony od innych?
Nie da się ukryć, że jesteśmy istotami, które zostały stworzone do życia w grupie i społeczeństwie. Po za tym jednym z podstawowych potrzeb jest przynależność do grupy. Tak więc rodzaj danej społeczności, który wybieramy inaczej mówiąc środowisko, w którym funkcjonujemy jest obrazem lub odbiciem naszego postępowania, myśli i poglądów. Warto pamiętać, że budowanie własnego Ja powinno się oddzielić od tych wzorców, uwarunkowywań lub zaprogramowanych schematów, które możemy nieświadomie przejmować. Do tego służy moduł Zarządzanie Sobą oraz towarzyszące jemu procesy.

Żyjemy w świecie systemów począwszy od człowieka, czyli system immunologiczny, nerwowy, hormonalny. Następnie mamy system gospodarczy, podatkowy, zdrowotny, a także polityczny. W niektórych systemach, mówiąc dokładniej domkniętych możemy wyodrębnić większość elementów. Natomiast jeśli chodzi o system naszego myślenia mamy do czynienia z systemem otwartym. Możemy rozmyślać o przyszłości, która nie wiadomo kiedy nadejdzie lub też skupiać się na przeszłości, z którą nic nie jesteśmy w stanie zrobić. Tutaj pojawia się pytanie, gdzie ulokowany jest mój system myślenia? Jest on nadal aktualny? W systemie MESA© przeznaczony jest do tego moduł Zarządzanie Sobą, którego kontekst łączy socjologię z kognitywistyką. #ZS opiera się o trzy źródła:

  1. Wartości to pierwszy składnik poznania siebie. W oparciu o nie poznasz wewnętrzne potrzeby.
  2. Talenty, bo każdy z nas posiada unikalny ich zbiór, a ich odkrycie pokazuje w czym możemy być najlepsi. Ponadto dzięki talentom odkrywamy nasze naturalne sposoby działania. Dlatego w oparciu o talenty poznasz potrzeby w działaniu.
  3. Poznając swoje wartości wiem jak zaspokoić potrzeby, a dzięki naturalnym predyspozycją(talenty), mogę wpływać na otaczającą mnie rzeczywistość(sprawczość).

Pięciostopniowy proces

KROK 1

Przeanalizuj schemat,

który już poznałeś w pierwszej części. Pamiętaj, aby zapewnić sobie odpowiednią przestrzeń oraz chwilę ciszy (środowisko w tym module będzie często podkreślane).

KROK 2

Scharakteryzuj źródła,

jak wiesz każde źródło ma istotny wpływ na oddziaływanie danej siły. A im mocniejsze źródła, tym pęd działania jest nie do zatrzymania.

KROK 3

Wybierz metody, 

Zadanie polega na wybraniu sposobu oraz zobowiązania się do przestrzegania ustalonego rytmu. Tym razem w  oparciu o wartości, mocne strony, a co za tym idzie kryjące się za nimi potrzeby. 

KROK 4

Metodyka oraz wybrane narzędzia, 

które ułatwią wybór oraz skierują działania do własnego Ja. Otworzą przed tobą nowe horyzonty oraz nadadzą charakter zmianom.

KROK 5

Matryca,

czyli to co ma być efektem,  to uniwersalny zbiór, który łączy kropki w całość i pomaga wybrać to co istotne (tak więc zapamiętaj, środowisko-matryca-mindset).

 

Powyżej moja matryca (kompas), wartości dają mi poczucie stabilności, bo dzięki #ZE odróżniam emocje chwilowe od tego co stałe, talenty są ekspresją, co buduje sprawczość i wpływ. Jeśli interesuje Cię rozwinięcie co znajduje się w osobowość, prawdy życiowe, filozofia życia czy relacje to napisz.

 

Wracając do tematu, jak wcześniej wspominałem każdy moduł #ZE, #ZS, #ZD, każda zasada i siła łączy sieć współzależności. W #ZE, I źródłem były Wzorce , mają one również swoje odzwierciedlenie na źródła w II module (Zarządzanie Sobą). W omawianym kontekście identyfikuję trzy:

  1. Wzorzec adaptacji

Jeśli Twoje otoczenie (środowisko) jest źle zaprojektowane, generuje „szum”, co może drenować energię potrzebną do #ZS. W efekcie nie możesz realizować swoich Wartości, jeśli jesteś w stanie ciągłego alarmu z powodu bodźców zewnętrznych.

  1. Wzorzec gratyfikacji

Systemy gratyfikacji działają w pętlach zwrotnych. Kiedy tracisz panowanie nad emocjami (#ZE), Twoje ciało zaczyna „nadawać” sygnały, a Wywieranie wpływu staje się niemożliwe, bo obiektywnie wykazuje niespójność z deklarowanym komunikatem, co może nie być zgodne z Talentami.

  1. Wzorzec pisania

Pisanie i nazywanie stanów to proces przekładania surowej energii na dane. Jeśli zapisujesz emocje bez systemu pojęć (4xW, 4xP, 4xU), marnujesz energię bez wymiernego pożytku. Pozwala ono zdjąc napięcie z układu biologicznego i przenieść je do systemu logicznego, co obniża poziom stresu i przywraca zdolność do bycia sobą.

OŚ X: Siła Emocji     (120 – Emotions Management)

OŚ Y: Bycie Sobą      (130 – Self Management) 

OŚ Z: Siła Działania  (140 – Action Management)

 

ZASADY (150) = WEKTOR WYPADKOWY

              ↓

         PURPOSE (meta-poziom)

W plant uml zrob

Wpływ Osi X (#ZE) na źródła w Module #ZS (Oś Y)

  • Wartości: Zarządzanie emocjami pozwala na filtrację szumu (reaktywność). Gdy oś X jest niestabilna, wartości są zastępowane przez mechanizmy przetrwania ( np. strach, agresja). Stabilne #ZE uwalnia wartości, pozwalając im stać się realnym kompasem.
  • Talenty: Ekspresja talentów wymaga określonego okna, jeśli Twoje emocje są niezarządzane, wzorzec gratyfikacji ulega dysfunkcji, co „zamraża” talenty w stanie lęku lub apatii. #ZE optymalizuje poziom energii (oś X), aby talenty mogły być użyte (w osi Z), co przekształci się na działania (oś Z).
  • Wywieranie wpływu: to źródło zależy od spójności sygnału, dlatego jeśli oś X (Emocje) są niespójne ( słychać to w głosie, widać na twarzy (mikroekspresja), wpływ na osi Y drastycznie spada. Zarządzanie emocjami zapewnia czystość przekazu, która jest fundamentem autentycznego wpływu.

W architekturze systemu MESA Zasady(150) są czujnikami przeciążenia, tworzą wektor wypadkowy prowadzący do PURPOSE. Jeśli koszt adaptacji środowiskowej (wzorzec adaptacji) jest zbyt wysoki, wektor ten ulega skróceniu lub odchyleniu. Zamiast do celu (Purpose), zmierzasz do stabilizacji, bo nie da się „być sobą” (Oś Y) na deficycie.

Dlatego, aby zidentyfikować ten deficyt posługuje się wzorcem pisania, bo osadza mnie to w systemie pojęć (MESA©). Emocje (obiektywna prawda) mówi jedno, a subiektywne notatki drugie. Dlatego pisanie urealnia wektor Zasad (150). Apropo pisanie, notowanie, prowadzenie dziennika w moim wypadku było i nadal jest w top trzy „narzędzi”, które zmieniły moje życie w wielu obszarach. Nie zliczę w ilu książkach od psychologicznych, po powieści czy rozwojowe jest ono wymieniane przez autorów czy bohaterów. Ja swój dziennik (komponent w systemie) prowadzę od 5 lat, obecnie mam tam ponad 118tys. znaków i ponad 17 tys. słów, a to tylko kilka minut dziennie rano lub wieczorem.

 

 

W module #ZS posługuje się Zasadą 4xP, której składnikiem są Pułapki myślenia(I). Pełnią one rolę detektora, który dość szczegółowo opisywałem na LI. Tak więc, w każdym systemie jest możliwość wstrzyknięcia fałszywych danych, klasyczne przedostanie się wirusa.

#ZE – nieokreślone stany
#ZS – poczucie winy
#ZD – pozorne działanie

Związane są z tym trzy aspekty rzeczywistości, których nie unikniesz:

I Ból
II Niepewność
III Ciągła praca

Moduł

Wirus (Iniekcja)

Symptom (Błąd Hardware’u)

Skutek dla Osi

#ZE (Emocje)

Nieokreślone stany

BÓL

Szum informacyjny. Brak słownika emocji sprawia, że energia nie ma ujścia i ulega somatyzacji.

#ZS (Self)

Poczucie winy

NIEPEWNOŚĆ

Erozja fundamentu, bo wina działa jak kwas na „Bycie Sobą”. Niepewność to stan, w którym system nie ufa własnym danym wejściowym (Wartościom i Talentom).

#ZD (Działanie)

Pozorne działanie

CIĄGŁA PRACA

Mielenie pustych przebiegów, bo robisz dużo, by nie czuć bólu i winy. To „ucieczka do przodu”, która generuje gigantyczny koszt energii bez żadnego „wymiernego pożytku”.

 

Często fundujemy sobie poczucie winy(ZS), abyś poczuć niepewność, a to zmusza do pozornego działania (ZD), aby zagłuszyć sumienie. Ciągła praca generuje nieokreślone stany (ZE) z przemęczenia, które kończą się bólem. Efekt – brak spójności między tym, co czujesz, kim jesteś, a tym, co robisz.

Trudno być spokojnym przy wysokim kortyzolu, owszem mogę stworzyć imitację (Bycia Sobą), tylko staje się to wówczas projekcją, a nie faktem. Dlatego istotne są wzorce, które wykrywają dysonans między „deklaracją”, a ciałem (głos, twarz, tętno, ecmoje). W innym wypadku następuje gwałtowny wzrost kosztu adaptacji (wcześniej omawiany wzorzec adaptacji), na energię, na podtrzymanie maski (fałszywa oś Y), zamiast na realne działanie (oś Z).

Kolejną pułapką są mikropostawy, które prowadzą do tego, że rozbijam wszystko na małe części, co jest niemożliwe do operacyjnego zarządzania. Jeśli skupię się na zarządzaniu setką mikrowskaźników (mikropostawy), tracę z oczu Purpose (Meta-poziom), dlatego od tego jest system MESA©, bo  zarządzam kontekstem (środowiskiem). Pozwala mi to szybciej redukować koszt adaptacji, uwalniając zasoby do realizacji purpose, a nie do walki z bodźcami, poprzez usuwania blokad, które uniemożliwiają osiom X, Y i Z naturalne zbieganie się w punkcie Purpose.

 

Koncepty

Akapit koncepty służy do kontekstów, w których testuje w praktyce system MESA©, co wynika z Triady (Teoria-Praktyka-Działania) szerzej opisanej w #1 Podział i struktura systemu. Wnioskując przyznanie się do błędu, okazanie słabych stron buduje głębsze zaufanie nie tylko do siebie #ZS, ale też w relacjach #ZE (źródło III) To tutaj jest wielkie pole do popisu. O ile bezpieczeństwo fizyczne łatwiej zbudować, tak  bezpieczeństwo psychiczne zależy w przeważającej części od #ZS. Najpierw budujemy zaufanie do siebie, a dopiero potem z świadomością budowania środowiska, obszaru wpływu lub zespołu wchodzimy w większe obszary. 

Obszary, w których możemy być osobą, która weźmie odpowiedzialność za coś większego niż samego siebie. Osobą, która wpłynie swoimi działaniami na otaczającą przestrzeń zarówno tą rodziną, przyjacielską jak i zawodową. Dlatego zachęcam o budowanie relacji o fundamentalny jej aspekt, czyli zaufanie oparte na poczuciu bezpieczeństwa zarówno tym fizycznym jak i psychicznym.

Budując zaufanie do siebie, kieruje się wewnętrznym kompasem, prawdą, która jest znaną tylko mi. Będąc w zgodzie z nią jestem autentyczny co przekłada się na zwiększone zaufanie. W innym przypadku, gdy coś ukrywam lub udaje, z czymś sie nie zgadzam, często czuję wewnętrzny niepokój. Dodatkowo w oparciu o strach przed utratą (korzyści, relacji, zależności) odbieram sobie szanse na wypracowanie zdrowego podejścia.

Prawda to cel długoterminowy, jeżeli jesteś nastawiony na wyniki krótkoterminowe to owszem możesz zbudować namiastkę zaufania do siebie, zespołu lub środowiska. Jednak w późniejszym czasie owa budowla runie jak domek z kart. A w perspektywie długoterminowej będziemy czuli żal, utracimy zaufanie do samego siebie lub też utwierdzimy się, że się oszukiwaliśmy.

 

Siła woli to (analogia dla bycia sobą) to potężna moc działania. Uświadomiona i poparta jasnością celu pokonuje strach i lęk, który wstrzymuje przed działaniem. Czasami nazywamy ją poświęceniem, motywowani misją, którą odkryliśmy, tylko że poświęcenie jest funkcja nadrzędną. Dzieje się tak zarówno kiedy odniesiemy sukces zawodowy, sukces rodzinny lub też zostaniemy przytłoczeni porażką. Związane jest z motywacją, a główne kryteria wyznacza społeczeństwo oraz środowisko, w którym najwięcej przebywamy. Nagle uświadamiamy sobie, że presja i nacisk, które nałożyliśmy na siebie sugerując się tymi kryteriami jest przeciwieństwem naszych wartości. Dopiero teraz chcemy być spójni z wyznaczonymi wartościami, bo wiemy, że nikt niczego od nas nie oczekuje. Wtedy zwiększamy zaufanie, bo postępujemy w zgodzie z sobą i czujemy, że jest to właściwe. Ponadto wiemy, że nikt nas do niczego nie zmusza.

W konsekwencji spójność w połączeniu z zaufaniem do siebie jest piękną definicją siły woli. Dlatego stając się jej rzecznikiem i poświęcając się przyświecającej jej idei dokonujemy wielkich osiągnięć. A strach i lęk, który wstrzymuje przed działaniem, ustępuje jej wtedy miejsca.

 

Nadzieja bywa niebezpieczna

Siła Zarządzania Sobą, każdy z nas ją ma, zarówno w głowie jak i w sercu. Jednak czasami dopada nas zwątpienie, które szepce, że to nie ma sensu. Natomiast na drugiej szali waży się to by nie zapomnieć po co się żyje. Nie zapomnieć, że są miejsca na tym świecie, które warto zobaczyć, ludzie, którzy nas potrzebują i chwile, których nigdy się nie zapomina. To coś w środku co należy tylko do Ciebie, pcha nas właśnie w tym kierunku. Niektórzy nazywają to nadzieją. Nadzieja bywa niebezpieczna. Człowiek może oszaleć przez nadzieję. Czasami nadzieja przekształca się w bezużyteczne trwanie i staje się normalnością. Dlatego warto urealnić nasze myśli i znaleźć odwagę do podjęcia decyzji i konfrontację z własnym ego. Zrzucić subiektywne okulary, które przykrywają szeroką perspektywę i otworzyć umysł na zmianę i poszerzenie swoich możliwości.

Dopiero wtedy poczujesz to podekscytowanie. Podekscytowanie, które nie pozwoli usiedzieć Ci na miejscu. Taką radość może czuć tylko człowiek, który jest na początku dalekiej podróży, której końca nie jest pewny.

Jeśli jesteś tu pierwszy raz zajrzyj do fundamentów:


#1 Podział i struktura systemu
#2 – ZE – Moduł nr 1

W kolejnym wydaniu przejdziemy przez moduł trzeci – 130 Zarządzanie Działaniami, który oparty jest o trzy źródła (Nawyki, Narzędzia i systemy, Technologia), których wypadkową jest Zasada 4xU, a siła, która to spaja to Siła działania.

Serdecznie zapraszam!
Oczywiście nie zapomnij o subskrypcji.

System MESA (Management Emotions Self Action)

 

Dodaj komentarz