Zarządzanie emocjami identyfikujące wartości
Każdy z nas w jakimiś stopniu jest zależny od innych. A dzięki temu funkcjonujemy jako społeczeństwo. Zaspokajamy własne potrzeby, a także przyczyniamy się do poprawy efektywności u innych. Działamy w różnych obszarach. Niekiedy błędnie lokujemy nasze przekonania i wyrażamy je w postaci żądań. Objawia się to w związkach, gdzie uzależniamy swoje szczęście od drugiej osoby, a gdy ta osoba odchodzi cały świat się rujnuje. Uzależniamy je od pracy lub kariery gdzie pokładamy nasze nadzieje i aspiracje w firmie, szefie lub zarządzie. A także uzależniamy nasze przekonania od nadziei, za którą możemy postawić dowolne żądanie. Po pierwsze wyżej wymienione zależności odnoszą się do czynników zewnętrznych, a po drugie nadzieja to nie działanie. Dlatego zarządzanie emocjami identyfikujące nasze wartości nie powinno opierać się na tym co na zewnątrz, tylko na tym co wewnątrz.
Zależności jako emocjonalne pragnienia
Zależności zewnętrzne po pierwsze nie dają nam pewności. Po drugie przeceniamy je i nadajemy im czasami „magicznych” zdolności. Po trzecie są ucieczką od rzeczywistości lub pełnią funkcję zaspokojenia naszych braków. Idąc dalej pokładając nadzieje w tym co na zewnątrz jednocześnie uciekając od tego co wewnątrz budujemy poczucie strachu. Strachu przed utratą, strachu przed samotnością lub strachu przed odrzuceniem. W taki sposób od najmłodszych lat opieramy swoje przekonania i oczekiwania, żądając od innych i świata tego co nam się należy. Kierując się taką postawą jesteśmy w stanie wyzbyć się naszej godności, naszych wartości, zasad i prawd, tylko po to, aby zaspokoić nasze emocjonalne pragnienia. Identyfikacja polega na ustaleniu naszej tożsamości, a także rozpoznaniu naszych cech oraz odzwierciedleniu ich w działaniu.
Samotność i egoizm jako wzorzec skrajności
Wzorzec skrajności to w przenośni szala lub też ławka, gdzie na jednym końcu jest samotność, a na drugim egoizm. Jeżeli ulokowałem swoje uczucia i emocje w drugiej osobie, grupie i zostanie nam to odebrane, to czujemy samotność. W tym przypadku brak zależności lub też wynikające z tego starta stawia nas na skrajnym punkcie. Odwrotnie interpretując, kiedy my postanawiamy zadbać o swoje wnętrze, zerwać zależności, porzucić iluzję starych przekonań, to zostaje to odebrane jako egoizm. Czyż nie jest to paradoks? Kluczem jest tu słowo zależność. Zależność od innych, zależność od czegoś, nie ma to znaczenia. Takie zobowiązania może być zarówno psychiczne jak i fizyczne. Dlatego odrzucając skrajności, możesz realnie spojrzeć na otaczającą cię rzeczywistość. Często wtedy czujemy pustkę, bo nie wiemy, w którą stronę pójść. Pomaga zarządzanie emocjami, ponieważ daje nam wybór kierowania decyzjami w oparciu o wartości.
Wybór, aby był dobry musi pochodzić z wewnątrz, wtedy bierzemy za niego odpowiedzialność, podejmując się zobowiązania przed samym sobą. Dopiero wtedy, gdy znajdziemy się na którymś z skrajów, będziemy mieli okazję się przyjrzeć i zdecydować, czy chcemy tam pozostać. Ponadto wzięcie odpowiedzialności daje coś więcej, ponieważ nie próbujemy wtedy od tego stanu uciekać. Czując tą samotność, czy też odczuwając wyrzuty sumienia, że postanowiliśmy kroczyć własną drogą lub będąc pod presją opinii innych, że staliśmy się egoistami łatwo możemy zboczyć z kursu. A tam kryje się radio, TV, muzyka, nowe towarzystwo, nowy związek, narkotyki i ogólnie dostępna rozrywka, która zagłusza nasze wnętrze. Takie zagłuszacze skutecznie nas odciągają od odpowiedzialności, która to właśnie jest jednym z podstawowych filarów poczucia własnej wartości. Dlatego im szybciej odnajdziesz na tych skrajnościach prawdziwe motywy, które są w prawdzie z tobą, tym szybciej pozbędziesz się strachu i lęku przed pustką i zależnościami narzuconymi przez innych.
Zarządzanie emocjami to umiejętność przeniesienia uwagi
Praktykując uważność dostrzegamy szerszy horyzont myślowy. Ten szeroki kontekst, który widzimy pozwala nam ujrzeć to co było nie widoczne. A jak to zrobić? Zrób prosty eksperyment obserwując siebie podczas rozmowy z innymi ludźmi. Wyczuj odpowiednie chwilę i spójrz na siebie z zewnątrz. Możesz dostrzec nieobecność, twoje myśli skupiają się gdzie indziej lub skupiasz się bardzo na emocjach. Kierujesz uwagę nie na komunikację tylko na walkę z swoimi myślami. Komunikacja zostaje zachwiana, ponieważ zarządzanie emocjami identyfikujące nasze wartości zostaje przejęte przez to co na zewnątrz. Nie uświadamiasz sobie tego co chcesz zrozumieć. Taki brak zrozumienia siebie powoduje, że coś w sobie tłumimy. Może to być lęk, depresja, niskie poczucie własnej wartości i im więcej na nich się skupiamy, tym dajemy im większą siłę. Kluczem jest uznanie faktu istnienia swoich myśli, nawet gdy ich nie aprobujemy, jednocześnie ważne jest aby ich od siebie nie odrzucać ani wypierać.
Podsumowując, życzę aby każdy dostrzegał otaczający go świat i widział w nim dobro, które warto przekazywać dalej. Świadomości, która wie dokąd zmierza. Dobrych wyborów, ponieważ każdego dnia wybierasz co zrobisz, oddając głos na swoją tożsamość i człowieka, którym chcesz się stać. Wierności swoim zasadom i wartościom, tak aby wieść życie według własnej filozofii, która prowadzi nas do szczęścia i spełnienia. Wesołego Alleluja!