Triada Zarządzania Emocjami, Sobą i Działaniami
Triada, jak sama nazwa wskazuje składa się z trzech części. Model MESA to wzajemnie powiązana sieć współzależności, w której skład wchodzą TEORIA, DZIAŁANIE, PRAKTYKA. Istotą systemu MESA jest, że działa on niezależnie od kierunku, który wybiorę, ponieważ korzyści są obustronne. Przykładowo mogę przejść od teorii do działania lub też wzbogacić swoją praktykę o nowe teorie albo kierując się doświadczeniem(praktyka) przejść od razu do działania. Ścieżka, którą wybieram zależy od kontekstu, który jest mi potrzebny w danej chwili. Podział na triadę nie jest przypadkowy, ponieważ cała struktura modelu jest oparta na trójpodziale. Mamy trzy główne modułu (Zarządzanie Emocjami, Sobą i Działaniami). W każdym module mamy trzy podmoduły np. dla Zarządzania Emocjami(Wzorce, Pewność siebie, Relacje), natomiast każdy podmoduł wykorzystuje triadę (Teoria, Działania, Praktyka).
Triada Zarządzania Emocjami, Sobą i Działaniami tworzy przejrzystą strukturę oraz dowolność w poruszaniu się między modułami. Relacje oraz zależności mają charakter nieliniowy, co oznacza, że małe zakłócenia mogą przynieść duże zmiany w wyniku końcowym. Takie podejście czyni system dynamicznym i otwartym. Więcej o własność, które wykorzystywane są w systemie MESA znajdziesz tu: „Cel i kryteria w modelu MESA”. Natomiast teraz przejdę do opisu poszczególnych elementów, które reprezentują triadę.
Teoria i praktyka
Teoria i praktyka to dobrze współgrająca para. Musimy jednak uważać na błędy, które kryją się przy stosowaniu ich z osobna. Konflikt, który między nimi istnieje dzieli ludzi na dwie grupy:
Grupa 1: Teoretycy, którzy badają, tworzą, komentują zdarzenia, analizują zjawiska na głębszych poziomach mechanizmów, prawidłowości i zasad, krytycznie myślą, prowadzą naukowy rygor, opisują swoje teorie w książkach, artykułach.
Np. Baśniopisarz ma pobudzać kreatywność, pośrednio inspirując do działania, ale nie powinien „sterować tym działaniami ani o nich decydować. A zatem nie możemy ufać tylko teorii, jeśli sami nie dojdziemy w sposób organiczny metodą samodzielnych prób i błędów do określonych rezultatów.” Wnioskując bajka jest bajką, istnieje w strefie poznania, zmysłów i nie należy stosować jej do praktycznego odwzorowania rzeczywistości.
Grupa 2: Praktycy, którzy próbują zrozumieć zmienność rządzących światem mechanizmów i działań. Celem praktyka jest próba odkrycia wzorców, następnie na podstawie swoich obserwacji wydestylowanie pomysłów, metod które są źródłem rzeczywistości. Praktyk to osoba, która pisze tylko o tym co sama zrobiła. Jeśli radzi podjąć ryzyko to same je podjęła, albo go unika. Nie oznacza to, że osobiste doświadczenia praktyka stanowi reprezentatywną próbę doświadczeń, z których można wysnuć wnioski o jakiejś koncepcji. Osobisty opis procesu nadają jedynie autentyczności i szczerości.
Np. Kiedy budujecie narrację, potrzebujecie nazwy, jakiegoś słowa do opisu czegoś, ale kiedy działacie, nie jest wam to już potrzebne. Bez znajomości jakiegoś pojęcia, słowa myśliciel będzie miał trudniej. Tutaj łatwo jest zaobserwować uzależnienie od narracji lub też intelektualizację działań, których chcemy się podjąć. W wyniku czego wpadamy w pętle, więcej pracy nad sobą, niż nad projektem.
Działania
Na przestrzeni ostatnich stuleci zarówno rozwój jak i rewolucje, które nam towarzyszą zawdzięczają wiele nauce, ale także działaniom oraz metodom empirycznym, metodom prób i błędów i eksperymentom. Dlatego działania są kluczowym składnikiem triady. Konsekwentne działania i sposoby, które wskazują drogę do poznania siebie, a następnie pozwalają świadomie wybrać to, czego chcę naprawdę. Metody prób i błędów, dzięki, którym nie boję się i próbuje, pamiętać, że każdy mały krok jest ważny. Lepsze jest podjęcie działania, niż nie zrobienie niczego. Lepiej jest ponieść porażkę, niż żałować, że się nie spróbowało. Pozwala to ustalić po co to robię. Zmieniam wyuczone sposoby postępowania, bo wiem, że w pewnych sytuacjach mogę się mylić. Obserwując i jednocześnie dostrzegając działania, mogę tak pokierować procesem decyzyjnym, aby ograniczyć negatywne skutki.
Najważniejsze nie jest samo zdarzenie, tylko jego konsekwencje, czyli to co mnie w jego wyniku spotyka – korzyść lub strata. Jedna ze stron przeważa! Dlatego trzeba się skupić na KONSEKWENCJI WŁASNYCH DZIAŁAŃ, zamiast analizować strukturę świata w oparciu od dualizm „prawda/fałsz”.
Cele triady Teoria-Działania-Praktyka
Jednym z celów triady Teoria-Działania-Praktyka są skuteczne działania, które dzięki wiedzy naukowej, ( „ to podstawa poznawcza albo wiedza propozycjonalna, skarbnica wiedzy formalnej, która absorbuje odkrycia teoretyczne i empiryczne stając się czymś na kształt regulaminu generowania dalszej wiedzy i kolejnych zastosowań”) oraz dobrym wzorcom, tworzą praktyczne zastosowanie dla ekscytujących teorii, odkryć i technologii. Tak jak ma to miejsce w dokumencie o Terravision, który świetnie pokazuje jak niemożliwa idea i marzenia mogą stać się rzeczywistością. Idea, która powstała w 1994 roku miała dać człowiekowi możliwość odwiedzenia każdego miejsca na świecie, przenosząc go za pomocą kilku kliknięć myszki do wirtualnej rzeczywistości. System i patent oparty o drzewo czwórkowe, tekstury 128×128 i pływający układ współrzędnych dał podwaliny i jednocześnie był sporem sądowym, ponieważ opatentowany algorytm został bezprawnie wykorzystany w Google Earth. Więc dowiesz się oglądając Dokument Terravision.
Trzy wymiary rzeczywistości
Triada Zarządzania Emocjami, Sobą i Działaniami działa w trzech wymiarach: przeszłości, teraźniejszości oraz przyszłości.
Praktyka – skupia się na przeszłości, doświadczeniach, rezultatach.
Teoria – skupia się na teraźniejszości, dostępnej wiedzy, zasobach i danych.
Działania – skupiają się na przyszłości, metodach oraz wprowadzeniu korekty.
Takie uniwersum pozwala swobodnie poruszać się w tych trzech wymiarach, ale także jednocześnie zachowuje przejrzystą strukturę, jeśli chodzi o pojedynczy wymiar. W efekcie dysponując pewnymi zasobami wiedzy(teoria) możemy wpływać na przyszłość przewidując kroki lub wprowadzając korektę(działania). Spoglądając na przeszłe doświadczenia(praktyka) mogę zweryfikować dane i wiedzę(teoria) lub skorygować metodę(działania).
Zarówno natura jak i człowiek składa się z wielu systemów: systemu krążenia, systemu nerwowego i tak dalej. W oparciu o te systemy kształtują się nasze myśli, sny, marzenia, emocje i wszelkie inne aspekty naszych osobowości. Wszystko to ewoluuje tworząc rzeczywistość, z którą stykamy się codziennie. System w modelu MESA (Zarządzanie Emocjami, Sobą i Działaniami) to swoista mapa mentalna postępowania, dzięki której wyraźnie odczytujemy sygnały, które wysyła nam rzeczywistość. Pozwala to zweryfikować czy działania i zasady, którymi się kierujemy dobrze się sprawdzają.
Model MESA pomaga rozważać dostępne opcje oraz uczy jak precyzyjnie dostrajać się do rzeczywistości. Następnie tworzyć z tych opcji zbiór swoich własnych, po które będziesz mógł sięgnąć za każdym razem, gdy natrafisz na „kolejne przejawy” prawidłowości, jakie przynosi rzeczywistość!
Spis artykułów, dotyczących Management Emotions Self Action:
Art.1 Model MESA – Definicje systemu.
Art.2 Model MESA – Cel i założenia w głównych modułach.
Art.3 Model MESA – Zarządzanie jako sztuka osiągania rezultatów.
Art.4 Model MESA – Zarządzanie Emocjami – 1 moduł.
Art.5 Model MESA – Zarządzanie Sobą – 2 moduł.